my brain period!

امروز دوباره، پرم از احساس های ناخواسته… حواسی که دارن تمام توانمُ میگرن. مدتی نیستن، آرومم. ولی دوباره بر میگردن… هر چند کوتاه. هر چند ناچیز. چیزی نیست، فقط انگار مغز منم دچار عادات ماهیانه شده! تو این وضعیت، سر چند راهی گیر کردن که دیگه نوبره! تصمیماتی باید بگیرم که شاید تاثیرگذارترین تصمیمات عمرم برای زندگیم و آیندم باشن… نمیدونم. خدا بزرگه… الانم که بچه ها شدیدا در حال تکاپو هستن برای مهمونی امشب. یه مهمونی باحال و عالی، حتی برای من و بیشتر برای من ِ روزهای قبل تا امروز! خیلی بامزست؛ هر کس یه سمتی میدوه و هر کس یه جور آماده میشه… ولی من، آروم و تنها، پشت به لباس هایی که باید بپوشم، رو به دستگاه نشستم… از من مینویسم و من، آهنگ سیگار (مهرداد فریار – آهنگ: داریوش تقی پور – شعر: باران تفرشی) تا حالا صد بار تکرار شده و قهوه نیمه تلخم، دیگه تا الان سردِ سردِ سردِ…

رو تن زخـــــمی ِ کاغذ / مونده خاکستر سیـــــــگار
بــــوی عود پیچیده توی / این اتاق گــــــرم و تب دار
روی میز تصویر سهراب / قهوه ای که دست نخورده
همه دنیای من ایــــــنه / بــــــــا یه روح ِ نیمه مرده
…