دیشب در حالی که بدترین حال ممکن رو داشتم، که خوب البته این حال و روز، حالت ثابت و موندگار این روزای من شده، برای چندین و چندمین بار فیلم Hitch (یا همون آقای هیچ) رو دیدم با بازی هنرپیشه عزیز و محبوبم ویل اسمیت (در نقش Alex Hitchens یا همون Hitch)، اِوا مندس (در نقش Sara Melas)، و به کارگردانی Andy Tennant و البته همراه با بازی هنرمندانه ی کوین جیمز (در نقش Albert Brennaman)… هیچ، نه یک فیلم فلسفی و فکریِ که آدم نیاز داشته باشه ساعتها بهش فکر کنه و فقط به اسمش افتخار کنه و نه یه فیلم خاص با فروش میلیاردی… فقط یک داستان درام، طنز و عاشقانه است با داستانی ساده، روان و جذاب، کارگردانیِ انصافا درست و حسابی و بازیِ فوق العادهِ بازیگراش…

These last and many next days will be torture for me. Anything is colorless and quiet! Anyway, I’m spending almost all of my times, with listening to Ahora Quien (Who will it be? – Who now?) from one of my favorite singers, Marc Anthony. And yes, now you are listening to it with my soundcloud plugin. Regardless of Marc’s great voice, I can mentioned that the lyrics of this song is awesome. It makes me calm. And now I want to share these little little calm and gracious times with you…